کودکی که آماده تولد بود ، نزد خدا رفت و از پرسید :" می گویند که فردا شما مرا به زمین می فرستید ؛ اما من به این کوچکی و بدون هـــــیچ کمکی چگونه می توانم برای زند گی به آنجا بروم؟"
خداوند پاسخ داد :" از میان بسیاری از فرشتگان ، من یکی را برای تو در نظر گرفته ام . او در انتظار توست و از تو نگهداری خواهد کرد ."
اما کودک هنوز مطمئن نبود که می خواهد برود یا نه.
-اینجا در بهشت ، من کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند.
خداوند لبخند زد :" فرشته ی تو برایت آواز می خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد . تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود."
کودک ادامه داد:" من چطور می توانم بفهمم مردم چه می گویند وقتی زبان آنها را نمی دانم؟"
خداوند او را نوازش کرد و گفت:" فرشته تو ، زیباترین و شیرینترین واژه هایی را که ممکن است بشنوی ، در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد می دهد که چگونه صحبت کنی ."
کودک با ناراحتی گفت :" وقتی می خواهم با شما صحبت کنم ، چه کار کنم ؟"
خداوند برای این سوال هم پاسخی داشت :" فرشته ات دست هایت را کنار هم می گذارد و به تو یاد می دهد که چگونه دعا کنی ."
کودک سرش را برگرداند و پرسید :" شنیده ام درزمین انسان های بدی هم زند گی می کنند . چه کسی از من محافظت خواهد کرد ؟"
-"فرشته از تو محافظت خواهد کرد ، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود."
کودک با نگرانی ادامه داد:" اما من همیشه به این دلیل که دیگر شما را نمی توانم ببینم ، ناراحت خواهم بود."
خداوند لبخند زد و گفت :" فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت؛ گرچه من همواره در کنار تو خواهم بود."
در آن هنگام بهشت آرام بود، اما صدایی اززمین شنیده می شد . کودک می دانست که باید بزودی سفرش را آغاز کند . او به آرامی یک سوال دیگر از خداوند پرسید :" خدایا ! اگر باید همین حالا بروم. لطفاً نام فرشته ام را به من بگویید."
خداوند شانه ی او را نوازش کرد و پاسخ داد :" نام فرشته ات اهمیتی ندارد . به راحتی میتوانی او را مادر صدا کنی."

نی نی کوچولوی مامان - تو دیگه رفتی تو هفت ماهگی - دندونات هنوزم اذیتت می کنن - دست من رو می گیری و می کنی تو دهنت - شاید اینجوری می خوای خارش لثه هات کمتر بشه - تازگیها دوست داری باهامون حرف بزنی ولی چون نمی تونی جیغ می کشی - الهی قربون جیغ هایت - می دونم یه روزی دلم برای همین جیغ کشیدن هاتم تنگ می شه - وقتی کسی زنگ می زنه دوست داری تلفن رو بگیری و بزاری روی گوشت و خوب گوش می کنی تا ببینی اون طرف گوشی چی می گن - تماشای تلویزیون رو هم خیلی دوست داری - مخصوصاْ برنامه های شبکه BABY TV رو که مخصوص بچه های کوچولوی کوچولوست رو دوست داری و محو تماشای کارتوناش می شی - همینطور برنامه رنگین کمان رو - مامانی و بابابزرگ همش اذیتت می کنن و می گن رنگین کمونه رنگین کمونه و تو به تلویزیون نگاه می کنی و فکر می کنی که برنامه رنگین کمون شروع شده . از همه بیشتر هم بابایی رو دوست داری و تا از سر کار می آد شروع می کنی به جیغ کشیدن و از خودت صداهای جورواجور در می آری - البته فکر کنم داری داری به بابابی غر می زنی . راستی از شکموییت بگم که مامانی همش برات سوپ های خوشمزه درست می کنه و تو با سر سفره با همه می شینی و مثل آدم بزرگا غذا می خوری - شیر موز - آب هویج و آب سیب هم می خوری که از همه بیشتر شیر موز رو دوست داری . مامانی برات فرنی هم درست می کنه - خدا به تنش سلامتی بده - همه زحمتهای تو الان افتاده گردن مامانی - آخه من صبح تا بعد از ظهر تو اداره ام  و مامان همه کارهای تو رو انجام می ده - من و تو با هم می گیم مامانی دوستت داریم .

امروز صبح با مامانی جونم رفتم حمام - ظهر هم عمه زهرا و عمه اکرم اومدند پیشم تا با هم بازی کنیم . بعد از ظهر هم با مامانی و مامانم رفتیم تا گوشام رو سوراخ کنیم . خیلی ترسیده بودم و همش گریه می کردم آقاهه دو تا سوراخ قشنگ تو گوشام ایجاد کرد و دو تا گوشواره هم به گوشام .

السلام علیک یا ابا عبدالله

امسال عاشورا و تاسوعا با من بودی - وقتی روضه حضرت علی اصغر و حضرت رقیه را می خوندن - خیلی بهتر می تونستم حال و روز مادر این دو بزرگوار را درک کنم .

عزيز دلم تو براي اولين بار سرما خوردي – چهار شنبه نزديكي هاي صبح بود كه ديدم تب شديدي كردي با بابايي  تو رو پاشويه كرديم يك كمي تبت پايين اومد اما روز چهارشنبه باز هم تبت بالا رفت . عصري كه از اداره اومدم بردمت دكتر . دكتر هم نامردي نكرد و چند تا دارو از جمله استامينوفن -  سرماخوردگي – شربت سرفه – اريترومايسين – قطره كلريد سديم دادش كه هر شش ساعت يكبار بايد اين همه دارو رو مي خوردي – البته با جنگ و دعوا – چون به سختي دهانت را باز مي كردي . پنجشنبه شب يكدفعه شروع كردي به گريه و چه گريه اي چون من هم با گريه كردن تو گريم گرفت وقتي ماماني بهمون زنگ زد تا حالمون رو بپرسه از گريه ما اون هم گريه مي كرد . من ناخودآگاه ياد مظلوميت كودكان عاشورا – علي اصغر و رقيه (س) - افتادم و گريه ام چند برابر شد . بابايي برديمت بيمارستان كودكان و اونجا آقا دكتر بهت شربت آرامبخش داد . وقتي اومديم ماماني كه همه زحمتامون به گردن اون بوده و هست گفت كه شب رو پيش من بخوابيد تا مواظب نازنينم باشم . در طول جمعه و شنبه هم چند بار استفراغ كردي و كلي من و ماماني رو ترسوندي – ولي با گوش كردن به حرف بابابزرگ كه گفتند داروهاشو كمتر كنيم حالت خيلي بهتر شد . راستي از پنجشنبه خيلي ها زحمت كشيدند و براي ملاقاتت اومدند مثل توران خانم (عروس عمو) – زهرا جون و محمدرضا جون (نوه هاي عمه مرضي ) و محمدرضا – دختر عمه معصوم - دخترعمه منيژه و عروسش – سارا خانم (عروس عمه ) و دختر خانم نازش مهديه – پسرخاله و خانمش –  تو هم از فرصت استفاده كردي و كلي باهاشون بازي كردي . مخصوصا از محمدرضا خيلي خوشت اومده بود و دوست داشتي همش بري پيشش و باهاش بازي كني . خدا رو شكر امروز حالت خيلي خوب شده – براي شب (شب تاسوعا) مي خوام ببرمت بيرون تا هم تو دسته هاي عزاداري رو ببيني و هم من بتونم نذري پخش كنم .