این سومین عروسی است که تو از اول زندگیت تا حالا داری توش شرکت می کنی . اولش عروسی دخترعمه فاطمه (۵ ماهگی) - دومی عروسی دوست بابایی (۱۱ ماهگی) و سومی عروسی عمه زهرا . تو اون دو تا عروسی که به اون صورت اذیت نکردی و خیلی هم بهت خوش گذشت .

برای عمه زهرا و همسر گرامی شون علی آقا آرزوی خوشبختی می کنم .

نازنین و بابایی در پارک

تاب تاب عباسی

سرسره بازی با بابایی

اسب نازنین که بابایی براش خریده

جیگر مامان در حال آب خوردن

نازگلی در حال ژله خوردن

در ضمن ما فردا اینجا یه تولد داریم تولد نازنین فاطمه جون . از همه نی نی کوچولوها دعوت می کنیم تو جشن ما شرکت کنند .

راستی از پایین داری ۲ تا دندون دیگه در می آری در مجموع دندونات به ۸ عدد می رسه .

همش دوست داری از در و دیوار بگیری و بلند شی و بعد در حالی که دستت تو دست ما است شروع به تاتی بکنی .   خستگی بردار هم نیستی و همش راه می ری اونقدر که من تو آپارتمان ۵۰ متری  مون سرگیجه می گیرم بس که دور می زنم .

آرزوی سلامتی برای همه نی نی کوچولوها دارم .  

دیروز از صبح که پاشدی مدام غر می زدی - تب بالایی هم داشتی عصر بردمت دکتر یه سری دارو بهت داد مامانی برات شیاف استامینوفن استفاده کرد یه مقدار تبت اومد پایین ولی دوباره شب تب بالایی داشتی مدام پاشویه می کردمت و روی پیشونی و پاهات رو با دستمال نمدار خیس می کردم ولی تو اجازه نمی دادی تا دستمال روی پیشونیت بمونه و پرتش می کردی اونور . ساعت ۴ صبح که داروهای دیفن هیدرامین و آموکسی سیلین و استامینوفن رو دادم بردمت تو حمام و یه کم آب بازی کردی و دوباره که آوردمت تو جات بازم تبت رفت بالا - ناچار بودم که امروز رو بیام اداره و یک روز بیشتر نتونستم پیشت بمونم ولی خیالم راحته چون مامانی تو رو مثل گل تر و خشکت می کنه - الان که اینجا نشستم (تو اداره ) دلم اونجا پیش تو و مامانیه - و فقط می تونم تو دلم دعا دعا کنم که حالت زود زود خوب بشه -

مامان جون!  من و نازنین خیلی بهتون زحمت می دیم - خدا سلامتی بهتون بده .

دوباره بردمت دكتر همون آقا دكتر مهربون - اينبار براي افزايش اشتها بهت شربت مينادكس داد + قرص اسيدفوليك و شربت پارافين خوراكي - اين آخري براي اينه كه يبوست شديد داري -شربت مينادكس رو راحت تر از شربتهاي ديگه مي خوري فكر كنم خوشمزه تر هم باشه -

جديداً دوست داري همش تو بغلمون باشي و يا ازمون مي گيري و پا مي شي دوست داري وايستي يا به كمك ديگران راه بري - آخه هنوز نمي توني خودت راه بري و حتماً بايد دستت رو بگيريم . ولي نشستنكي خودت رو راه مي بري و از اين سر اتاق به اون سر اتاق مي ري .

آخر هفته ها كه با بابايي مي ريم پارك كلي سرسره و تاب بازي مي كني و از ديدن بچه ها ي كوچولو سير نمي شي وقتي مي خوايم از روي تاب بلند شيم هم كه واويلا شروع مي كني به گريه .

از اعضاي بدنت زبان را شناختي و هر وقت مي گم زبونت كو؟ زودي زبون كوچولوت رو در مي آري بيرون .

چهل حدیث از امیرالمومنین (ع)

1- خير پنهانى و كتمان گرفتارى
از گنجهاى بهشت; نيكى كردن و پنهان نمودن كار[نيك] و صبر بر مصيبتها و نهان كردن گرفتاريها (يعنى عدم شكايت از آنها) است.

2- ويژگى هاى زاهد
زاهد در دنيا كسى است كه حرام بر صبرش غلبه نكند، و حلال از شكرش باز ندارد.

3- تعادل در جذب و طرد افراد
با دوستت آرام بيا، بسا كه روزى دشمنت شود، و با دشمنت آرام بيا، بسا كه روزى دوستت شود.

4- بهاى هر كس
ارزش هر كسى آن چيزى است كه نيكو انجام دهد.

5- فقيه كامل
آيا شما را از فقيه كامل، خبر ندهم؟ آن كه به مردم اجازه نـافرمانى خـدا را ندهـد، و آنهـا را از رحمت خدا نوميد نسازد، و از مكر خدايشان آسوده نكند، و از قرآن رو به چيز ديگر نكنـد، و خيـرى در عبـادت بدون تفقّه نيست، و خيـرى در علم بدون تفكّر نيست، و خيرى در قرآن خواندن بدون تدبّر نيست.

6- خطرات آرزوى طولانى و هواى نفس
همانا بر شما از دو چيز مىترسم: درازى آرزو و پيروى هواى نفس. امّا درازى آرزو سبب فراموشى آخرت شود، و امّا پيروى از هواى نفس، آدمى را از حقّ باز دارد.

7-مرز دوستى
با دشمنِ دوستت دوست مشو كه [با اين كار] با دوستت دشمنى مىكنى.

8-اقسام صبر
صبر بر سه گونه است: صبر بر مصيبت، و صبر بر اطاعت، و صبر بر [ترك] معصيت.

9- تنگدستى مقدَّر
هر كه تنگدست شد و نپنداشت كه اين از لطف خدا به اوست، يك آرزو را ضايع كرده و هر كه وسعت در مال يافت و نپنداشت كه اين يك غافلگيرى از سوى خداست، در جاى ترسناكى آسوده مانده است.

10- عزّت، نه ذلّت
مردن نه خوار شدن! و بى باكى نه خود باختن! روزگار دو روز است، روزى به نفع تو، و روزى به ضرر تو! چون به سودت شد شادى مكن، و چون به زيانت گرديد غم مخور، كه به هر دوى آن آزمايش شوى.

11- طلب خير
هر كه خير جويد سرگردان نشود، و كسى كه مشورت نمايد پشيمان نگردد.

12- وطن دوستى
شهرها به حبّ و دوستى وطن آباداند.

13- سه شعبه علوم لازم
دانش سه قسم است: فقه براى دين، و پزشكى براى تن، و نحو براى زبان.

14- سخن عالمانه
عالمانه سخن گوييد تا قدر شما روشن گردد.

15- منع تلقين منفى
فقر و تنگدستى و طول عمر را به خود تلقين نكن.

16- حرمت مؤمن
دشنام دادن به مؤمن فسق است، و جنگيدن با او كفر، و احترام مالش چون احترام خونش است.

17- فقر جانكاه
فقر و ندارى بزرگترين مرگ است! و عائله كم يكى از دو توانگرى است، كه آن نيمى از خوشى است.

18- دو پديده خطرناك
دو چيز مردم را هلاك كرده: ترس از ندارى و فخرطلبى.

19- سه ظالم
شخص ستمكار و كمك كننده بر ظلم و آن كه راضى به ظلم است، هر سه با هم شريكاند.

20- صبر جميل
صبر بر دو قسم است: صبر بر مصيبت كه نيكو و زيباست، و بهتر از آن صبر بر چيزى است كه خداوند آن را حرام گردانيده است.

21- اداى امانت
امانت را بپردازيد گرچه به كشنده فرزندان پيغمبران باشد.

22- پرهيز از شهرت طلبى
آرام باش، خود را شهره مساز، خود را نهان دار كه شناخته نشوى، ياد گير تا بدانى، خموش باش تا سالم بمانى.
بر تو هيچ باكى نيست، آن گاه كه خدا دينش را به تو فهمانيد، كه نه تو مردم را بشناسى و نه مردم تو را بشناسند (يعنى، گمنام زندگى كنى).

23- عذاب شش گروه
خداوند شش كس را به شش خصلت عذاب كند:عرب را به تعصّب، و خان هاى ده را به تكبّر، و فرمانروايان را به جور، و فقيهان را به حسد، و تجّار را به خيانت، و روستايى را به جهالت.

24- اركان ايمان
ايمان چهارپايه دارد: توكّل بر خدا، واگذاردن كار به خدا، تسليم به امر خدا و رضا به قضاى الهى.

25- تربيت اخلاقى
اخلاق خود را رامِ خوبى ها كنيد و به بزرگوارى هايشان بكشانيد و خود را به بردبارى عادت دهيد.

26- آسانگيرى بر مردم و دورى از كارهاى پست
نسبت به مردم، زياد خرده گيرى نكنيد، و قدر خود را با كناره گيرى از كارهاى پست بالا بريد.

27- نگهبانان انسان
آدمى را همين دژ بس كه كسى از مردم نيست، مگر آن كه با او از طرف خدا نگهبان هاست كه او را نگه مىدارند كه به چاه نيفتد، و ديوار بر سرش نريزد، و درنده اى آسيبش نرساند، و چون مرگ او رسد او را در برابر اجلش رها سازند.

28- روزگار تباهىها
زمانى بر مردم خواهد آمد كه در آن ارج نيابد، مگر فرد بىعرضه و بىحاصل، و خوش طبع و زيرك دانسته نشود، مگر فاجر، و امين و مورد اعتماد قرار نگيرد، مگر خائن و به خيانت نسبت داده نشود، مگر فرد درستكار و امين! در چنين روزگارى، بيتالمال را بهره شخصى خود گيرند، و صدقه را زيان به حساب آورند، وصله رحم را با منّت به جاى آرند، و عبادت را وسيله بزرگى فروختن و تجاوز نمودن بر مردم قرار دهند و اين وقتى است كه زنان، حاكم و كنيزان، مشاور و كودكان، فرمانروا باشند!

29- زيركى به هنگام فتنه
هنگام فتنه چون شتر دو ساله باش كه نه پشتى دارد تا سوارش شوند و نه پستانى تا شيرش دوشند.

30- اقبال و ادبار دنيا
چون دنيا به كسى روى آرد، نيكويى هاى ديگران را بدو به عاريت سپارد، و چون بدو پشت نمايد، خوبى هايش را بربايد.

31- ناتوان ترين مردم
ناتوانترين مردم كسى است كه توانِ به دست آوردن دوستان را ندارد، و ناتوانتر از او كسى است كه دوستى به دست آرد و او را از دست بدهد.

32- فرياد رسى و فرح بخشىِ گرفتار
از كفّاره گناهان بزرگ، فرياد خواه را به فرياد رسيدن، و غمگين را آسايش بخشيدن است.

33- نشانه كمال عقل
چون خرد كمال گيرد، گفتار نقصان پذيرد.

34- رابطه با خدا
آن كه ميان خود و خدا را اصلاح كند، خدا ميان او و مردم را اصلاح مىكند و آن كه كار آخرتِ خود را درست كند، خدا كار دنياى او را سامان دهد. و آن كه او را از خود بر خويشتن واعظى است، خدا را بر او حافظى است.

35- افراط و تفريط
دو تن به خاطر من هلاك شدند: دوستى كه اندازه نگاه نداشت و دشمنى كه بغض ـ مرا ـ در دل كاشت.

36- روايت و درايت
هر گاه حديثى را شنيديد آن را با دقّت عقلى فهم و رعايت كنيد، نه بشنويد و روايت كنيد! كه راويان علم بسيارند و رعايت كنندگانِ آن اندك در شمار.

37- پاداش تارك گناه
مُزد جهادگرِ كشته در راه خدا بيشتر نيست از مرد پارسا كه ـ معصيت كردن ـ تواند ـ ليكن ـ پارسا ماند و چنان است كه گويى پارسا فرشته اى است از فرشته ها.

38- پايان ناگوار گناه
به ياد آريد كه لذّتها تمام شدنى است و پايان ناگوار آن بر جاى ماندنى.

39- صفت دنيا
در صفت دنيا فرموده است:مىفريبد و زيان مىرساند و مىگذرد.

40- دينداران آخر الزّمان
مردم را روزگارى رسد كه در آن از قرآن جز نشان نماند و از اسلام جز نام آن، در آن روزگار ساختمان مسجدهاى آنان نو و تازه ساز است و از رستگارى ويران. ساكنان و سازندگان آن مسجدها بدترين مردم زمين اند، فتنه از آنان خيزد و خطا به آنان درآويزد.
آن كه از فتنه به كنار ماند بدان بازش گردانند، و آن كه از آن پس افتد به سويش برانند.
خداى تعالى فرمايد: «به خودم سوگند، بر آنان فتنه اى بگمارم كه بردبار در آن سرگردان مانَد» و چنين كرده است، و ما از خدا مىخواهيم از لغزش غفلت درگذرد.