ای که ره بستی به زهرا در میان کوچه ها

گردنت را می شکست آنجا اگر عباس بود .

ایام فاطمیه - ایام حزن و اندوه و غم شیعیان و شهادت بانوی دو عالم دخت

 دردانه رسول اکرم (ص) بر همه دوستداران آن حضرت تسلیت باد .

نازنین کم کم داره جیش گفتن رو یاد می گیره . البته پی پی رو خوب بلده و حتماْ باید بره دستشویی . اگه بشه می خوام تا آخر تابستون از پوشک بگیرمش .

دیروز در راستای همین پروژه دیدم نازنین عروسکش رو بغل کرده برده دستشویی و می گه : چیش چیش  تازه بعضی وقتها بالشش رو می زاده روپاهاش و عروسکش رو می خوابونه روش و می گه : لالا لالا دیروز هم اتوی خودش رو برداشته بود و داشت لباسهاش رو به سبک ماما اتو می کرد . هر وقت من می خوام اتاق ها رو جارو یا گردگیری کنم بدو بدو می آد و دستمال یا دسته جارو برقی رو می گیره و به مامی کمک می کنه . می بینید که دخترم واسه خودش داره یه کدبانو می شه . خدا رو شکر وضعیت غذا خوردنش بهتر شده و دیگه قاشق رو از دستم می گیره و می شینه و غذاش رو تا ته می خوره . (البته باید بگم چشم و گوش شیطون کر)

از امروز حال نازنین  کمی رو به بهبوده - الحمدالله -

دیروز به توصیه خاله نیلوفر (مامان نازنین فاطمه جونی) رفتیم دکتر ناطقیان و ایشون یه سری داروهای جدید برامون تجویز کردند از جمله : سفلکسیم - امپرازول - قطره کلرور سدیم و شربت روی . شیر بدون لاکتوز و بلدین برنج و هویج . همینطور گفتند سوپی شامل : آرد برنج گوشت مرغ یا گوشت چرخ کرده - هویج - سیب زمینی و نمک فراوان تهیه کنم و به عنوان غذا به نازنین بدم .

شکر خدا از دیشب تا حالا حالش خیلی بهتر شده و کمی تونسته شیر و آب میوه بخوره و جون بگیره . البته بعد از ۸ روز متوالی اسهال و استفراغ و بدحالی . وزن نازنین هم ۳۰۰ گرم کم شده و ۷۰۰/۹ شده است .

آزرو می کنم همه نی نی ها حالشون همیشه خوبه خوب باشه . امین

از بعد از ظهر روز دوشنبه ۹/۲/۸۷  استفراغ های مکرر نازنین شروع شد و تا حالا ادامه داره . هر چیزی که می خوره بدون استثنا بالا می آره  - حتی اگه یه چیکه آب خوردن باشه - همون روز بردیمش بیمارستان کودکان مفید البته مثلا قسمت اورژانس ؟؟؟؟؟؟چون تا ساعت ۳۰/۸ منتظر بودیم تا جناب دکتر متخصص تشریف بیاورند . بعدش هم کلی تو نوبت نشستیم تا به حضور آقای دکتر شرفیاب شویم . خلاصه یه قطره برای استفراغ و چند تا بسته ا - آر - اس دادند -سه شنبه شب هم اسهال كرد و دوباره براي اسهالش برديمش دكتر و آقاي دكتر كوتريموكسازول دادند و گفتند اسهال عفوني است . و بايد همان محلول ا- آر - اس و مايعات فراوان مثل دوغ رو قطع نكنيد در غير اينصورت آب بدنش كاسته مي شود و احتياج به تزريق سرم خواهد داشت .  الان نازنين در بستر بيماري خوابيده و من هم كه بايد قطعاً بالاي سرش باشم تو اداره نشستم و لحظه شماري مي كنم تا ساعت كاري تموم بشه آخه آقاي رئيس بهم مرخصي ندادند و من مجبورم دور از نازنين باشم و اين لحظات رو با نگراني سپري كنم . از دوستان عزيزم خواهش مي كنم براي نازنين مهربونم دعا كنند تا زودتر حالش خوب بشه و بتونه دوباره غذا بخوره چون از دوشنبه لب به غذا نزده .

- روز یکشنبه۱ /۱/۸۷  ساعت ۸ شب من و نازنین داشتیم با هم بازی می کردیم اینطوری که نازنین از پشت دستهاش رو می آورد جلو و من هم از دستهاش می گرفتم و می کشیدم بالا روی کولم . که یه دفعه نمی دونم چی شد که دست نازنین درد گرفت و گریه بلندی سر داد . اون شب تا صبح طفلک دخترم دستش افتاده بود کنارش و اصلاْ نمی تونست تکون بده و هر وقت می خواست تکون بده اشکش سرازیر می شد اون شب تا صبح عذاب وجدان گرفته بودم و همش خدا خدا می کردم که نکنه دست بچه شکسته باشه و مجبور بشیم گچ بگیریم براش - اون موقع واویلا می شد . خلاصه تا صبح یه جوری سر کردیم و صبح ساعت ۹ با بابایی بردیمش پیش اکبر قصاب تعجب نکنید . این آقا مدت زمان مدیدی است که به کار شرافتمند شکسته بندی مشغول است . خلاصه این اکبر آقا در یک چشم بهم زدن دست نازنین رو که تشخیص داد در رفته با مهارت خاصی در جای خود قرار داد . و من در عین ناباوری دیدم که نازنی دستش خوب شد و دوباره می تونه تکون بده . خدا رو شکر

روزجمعه دوباره با مامانی سه تایی رفتیم شهر بازی و بازم سوار چرخ و فک و اسب و سورتمه شدیم البته وقتی نازنین رو گذاشتمش روی هزار پا دور اول رو که زد شروع کرد به گریه فکر کنم هنوز واسه اینکه تنهایی سوار وسایل بازی بشه زود باشه .

روز شنبه ۷/۱/۸۷ ساعت ۱۰ برای نازنین از دکتر مرتضوی وقت گرفته بودم . آخه نازنین چند ماهی هست که وزنش ثابت مونده و اصلاْ تغییر نمی کنه . با خودم گفتم که حتماْ آقای دکتر کلی براش آزمایش و دوا و درمون خواهد داد ولی بر خلاف انتظارم گفت که نازنی سالمه سالمه - و از نظر لاغر بودن هم به پدر و مادرش شباهت داره و نیم شه از یه چنین بچه ای انتظار داشت که چاق و چله باشه . خالصه اینکه در هنگام برگشتن از مطب دکتر من دچار گرمازدگی شدم و رفتم زیر سرم .