بعداْ نوشت :

نازنین رو روز چهارشنبه بردمش دکتر و دکتر تشخیص داد که لوزه های نازی چرک کرده و دو عدد پنی سیلین کودکان براش تجویز کرد . روزهای پنج شنبه و جمعه هم همش بچم در حال درد کشیدن بود جای آمپولش بدجوری درد می کرد .   

در شبهاي  محرم هر وقت دسته هاي عزاداري از جلو خونمون رد مي شدند نازنين هم با شنيدن صداي عزاداري اونها شروع مي كرد به سينه زدن . سينه زدن خالص و بي ريا (الهي مامي قربونش بره)‌شبهاي تاسوعا و عاشورا هم با بابايي رفتيم بيرون واسه ديدن دسته ها و بابايي براش يه پرچم خريد.

در مورد غزه و جناياتي كه اسرائيليها انجام مي دن بايد بگم هر دو طرف قضيه مقصرند و اين وسط فقط بچه هاي معصوم كه بدون برنامه و امكانات متولد شده اند . در اين ميان قرباني مي شوند و خواهند شد . چه بازي زشت و كريهي كه بازيچه هاي اون كودكان بي گناه هستند .

ما از اينكه نازنين سي دي دوست داره و مدام مي خواد سي دي نگاه كنه سوء استفاده كرديم و يه سري سي دي (Magic English) مخصوص كودكان براش خريدم و هر وقت بهم مي گه برام سي دي بزار يكي از اين سي دي ها رو براش مي زارم تا هم از كارتونهاي قشنگش استفاده كنه و هم حروف و كلمات انگليسي براش مدام تكرار بشه . 

چند تا كلمه اي كه ياد گرفته از طريق ديدن سي دي 1 :

Hello – Appel- Ilove you – How are you و ......

 نازنين اصلا مهدش رو دوست نداره ولي من همچنان اصرار دارم كه نازي بره مهد . چون اولا هم تو خونه حوصلش سر مي ره و هم اينكه ماماني هم كلي كار داره و نمي شه همش مزاحمشون شد .

از نظر سطح آموزشي ، مهدش صفر يا زير صفره – جز يكي دو تا شعر بي خود چيزي ياد نگرفته . فقط حسني كه داره اينه كه به خونمون نزديكه و بعضي وقتها كه بابايي نمي تونه بره دنبالش دايي علي (علي دايي) مي ره و زحمت آوردنش رو مي كشه .

ديشب نازنين بدجوري تب داشت و مدام تبش بالا و پايين مي شد و من هم تا صبح بالاي سرش بودم و از شياف استامينوفن براي پايين آوردن تبش استفاده مي كردم . صبح هم براي اينكه نمي تونم مرخصي بگيرم و با يه آدم ... طرفم واسه همين بردمش خونه ماماني و الان هم كه اينجا نشستم حالم خيلي بده و اضطراب دارم . احساس مي كنم با اين وضعيت كاري دچار افسردگي مزمن شدم .

همچنان مشكل ساعت كاري به قوت خود باقيست . بعضي وقتها از اينكه به صورت نازنين نگاه  كنم خجالت مي كشم آخه مادري كه در طول روز 3 – 4 ساعت بيشتر بچه 2 سالش رو نمي بينه چه مادريه ؟ اما همش به خودم دلداري مي دم و مي گم عوضش اينطوري نازنين هر چي بخواد مي تونم در آينده براش فراهم كنم . به هر حال چاره اي  نيست . و كاري نمي شه كرد جز صبوري .

و اينجاست كه بايد گفت :‌

خدايا صبرم  عطا كن – دردم دوا كن      

سلام خدمت همه دوستای گلم - حال من و نازنین خدا رو شکر خوبه .

ولی تا امروز وقت نکردم عیدی هایی رو که نازنین امسال عید غدیر گرفته بود براش بنویسم . امسال مامانی و باباجی برای نازنین ساداتم یه شلوار خیلی خوشگل با کلاه و شال زیبا براش خریدند . همینطور زهرا جون (نوه عمه ) یه سنتور کوشولو براش خرید .

نازی کلی شیطون تر شده و دیگه همه کلمات رو تلفظ می کنه دقیق و بجا . جمله سازیش هم خیلی خوب شده . فقط خجالتیه و وقتی تو جمع بهش می گیم شعر بخون روش نمی شه بخونه .

مهدکودکش رو اصلا دوست نداره همینطور مربیش رو . یه خط در میون می ره مهدش رو و طبق معمول خونه مامانیه . البته مامانی مهربون همیشه با روی باز ازش استقبال می کنه و کلی از نظر تغذیه بهش می رسه .  

و این هم نازنین شکلاتی